Update Haïti vrijdag

22 januari 2010

Donderdagmorgen rond 6 uur zijn wij, Johan, Robert en dokter Rik vroeg vertrokken naar de haven, omdat we hoorden dat daar het schip “de Pelikaan” van de Nederlandse Marine te vinden was. Het schip was woensdag aangekomen vanuit Aruba. Zij hadden het ruim vol met voorraden eten, drinken en medicijnen. Via het Nederlandse reddingsteam hadden we een telefoonnummer van de kapitein gekregen en hij had die woensdag aangegeven dat we konden komen en dan zou hij kijken of hij iets voor ons kon betekenen. Wij kwamen aan op de gehavende pier, die in twee stukken was gebroken. De kapitein gaf aan dat hij wel het één en ander voor ons kon doen. Dankzij de marine konden we twee pick-ups eten en drinken meenemen. Ook onze jeep konden we volstoppen met medicijnen en medische hulpmiddelen. Hier zijn we echt blij mee, want onze kliniek kan nu op volle toeren draaien. Deze medische hulpmiddelen zijn o.a. door het Rode Kruis van Aruba samengesteld en we zijn er dan ook erg dankbaar voor. Wij zijn de hele dag bezig om onze voorraden bij te houden, want deze hebben we hard nodig om dagelijks 350 tot 400 personen te voeden. We rijden de hele dag rond om hier en daar een zak rijst of een zak bonen te vinden. Dit is niet zo gemakkelijk, want iedereen is op zoek. Als we dan wat vinden dan is de prijs drie keer zo hoog als normaal, maar beter iets dan niets. Tot nu toe kunnen we ons dus nog steeds redden maar het kost enorm veel moeite. Naschokken De naschokken zijn nog steeds voelbaar wat regelmatig tot panieksituaties leidt. De mensen lopen dan ook gestrest rond in de verwachting dat er elke keer weer een naschok kan komen. Omdat er nog heel veel huizen, muren, gebouwen op instorten staan, zijn juist die schokken erg gevaarlijk. Iedereen blijft dus ook nog steeds buiten. Ook ’s nachts slapen we nog buiten.Er is hier een vliegtuigdropping in de buurt geweest en via via zijn we aan een dak van een grote circustent gekomen. Deze hangt nu boven de 350- 400 mensen die op het plein slapen. We zijn erg blij met Rik en Sabina Celie, de twee Belgische zendingsartsen uit Bolivia. Op dit moment hebben wij een kliniek ingericht, waar 6 mensen werkzaam zijn. De hele dag blijven de mensen komen om hun wonden te laten verzorgen. Vele wonden zijn geïnfecteerd en moeten goed behandeld worden om te voorkomen dat er later geamputeerd moet worden. rik en Sabine voeren zelfs kleine wondoperaties uit nadat we medische materialen van de marine hebben gekregen. met ons als Nederlands team gaat het redelijk. We houden het allemaal goed vol, vooral ook omdat we enorm bemoedigd worden vanuit Nederland. We krijgen per dag vele honderden mails. We worden overstelpt met hulpaanbiedingen en beloften voor de toekomst. We zijn erg trots op zo’n enorm warme achterban.We voelen ons gedragen door dit alles en dat maakt het mogelijk dat we zo’n zware weg kunnen volhouden. 

Het team op Haïti:

Johan en Wilcie Smoorenburg 

en

Robert en Durkje de Vries

Ook de school en de kerkop het terrein van het kinderhuis zijn ingestort.

 

 

Dak van de gedropte circustent waaronder ze nu slapen op het basketbalveld van het kindertehuis.